Uitgelicht

Morren, Van Oostzanen, en Symkens zijn 3 beeldend kunstenaars die deel gaan nemen aan de expositie ‘The Light Fantastic’,georganiseerd door Tim Roosen (Galerie NovaBelgica) In aanloop naar deze groots opgezette tentoonstelling, waarvoor kunstenaars uit diverse landen zijn uitgenodigd heeft Kunstnieuws hen drieën benaderd voor een kort interview. Peter van Oostzanen Op de vraag of hij zijn werk hetzelfde ziet als de omschrijving die Roosen daarvan geeft -vaak humoristische schilderijen een wereld tonen waar de natuurwetten geen vat op hebben- antwoordt Van Oostzanen: ” Ja dat klopt wel.  Het zijn inderdaad werelden die aan de één kant bekend zijn maar aan de andere kant ook weer niet.” Inspiratie haalt hij uit de meest alledaagse gebeurtenissen, zaken die hem opvallen. Dat dit niet alleen een bijzonder geschilderd resultaat oplevert blijkt wel uit zijn gedetailleerde tekeningen. Maar daarnaast doet Van Oostzanen ook regelmatig mee aan kunstprojecten, bv ‘kunstlicht’,  waarbij er in 3D gewerkt wordt. “Wellicht dat dit in de toekomst nog eens ontwikkeld naar meer ruimtelijk werk”, aldus de kunstenaar. Het is niet voor het eerst dat Van Oostzanen in Belgie exposeert. Jaren geleden, toen zijn werk wat serieuzer opgevat ging worden is dat al een keer voorgekomen. Maar daarna kwam er eigenlijk, alhoewel er vraag naar was, niet meer van. De kennismaking met het werk van Roosen vond destijds plaats bij een galerie (Fantasmus) in Denemarken waar Van Ooszanen al een aantal jaar mee samenwerkt en hij bleef hem volgen. Zodoende wist hij ook van de opening van Galerie NovaBelgica. Dus toen Roosen hem uitnodigde deel te nemen aan deze expositie was dat een schot in de roos en hoefde Van Oostzanen niet lang te overwegen. Er worden deze expositie 2 werken, die echt verschillend van karakter zijn, getoond. Een daarvan is ‘Wat is er van de Amerikaanse droom geworden?’, geschilderd in olieverf, waarvoor een foto van een bevriende fotograaf als basis heeft gediend. Van Oostzanen wil hiermee de financiële crisis uitbeelden die een paar jaar gelden begon en die een aantal Amerikaanse autofabrikanten de kop kost. De auto was bij uitstek het symbool voor de ‘welvaartsdroom’. Alhoewel Van Oostzanen, Symkens nog niet zo lang kent en Morren daarentegen wel, en dus haar ontwikkeling heeft gezien ervaart hij bij beider werk de kracht en oorspronkelijkheid en ziet ernaar uit met hen te exposeren. Christine Morren Christine Morren is een vaste kunstenaar bij de galerie van Tim Roosen. Zij kenden elkaar reeds van de jaarlijkse tentoonstelling Artief te Diest, België en via Facebook zijn ze met elkaar in contact gebleven. Haar werk ontstaat meestal uit een abstract beeld, geïnspireerd op natuur, mensen en dieren. Vanuit dat abstracte vervormd zij tot figuratie waarbij het dromerige en mystieke steeds het doel is. Voor iedere expositie wordt er gestreefd naar het maken van nieuwe schilderijen. “Voor een eerdere expositie ‘Be My Valentine’ is dat gelukt dus dat probeer ik nu ook weer” aldus Morren, “maar ik laat ook eerder werk zien.” De keuze daarvan laat zij nog even in het midden. Collega Kunstenaar ‘Van Oostzanen’  is geen onbekende van haar en over zijn werk is zij zeker lovend: “dit getuigt van een bijzonder goede techniek in fijnschilderen, in een heel eigen stijl qua kleurpalet en thema’s”. Een werk van hem geeft zij zelfs nadrukkelijk aandacht, en wel: ‘What becomes of the American dream?’ want, aldus Morren: “Dit vind ik een parel, ook al is dit werk een beetje anders dan de rest van zijn oeuvre. Het getuigt van meesterschap in het fijnschilderen.” Beide kunstschilders werken op de wijze van de oude meesters en het surrealisme is ook zeker een gemeenschappelijk kenmerk van beider werk. Eddie Symkens Symkens woont in Maasmechelen (BE). Ooit opgeleid tot beeldhouwer en werkzaam met brons besloot hij in 2006 een overstap te maken naar keramiek. Een materiaal dat hem de mogelijkheid gaf af te zien van de tijdverslindende processen van mallen maken en direct vorm te creëren. De broosheid en de kleuren van de klei geven hem daarbij ook nog eens een breder uitdrukkingspalet. Geïnspireerd door de menselijke figuur, vooral de beweging en de uitstraling tracht Symkens in iedere sculptuur een houding, een beweging, een verstilling te vangen om daarmee de verbale communicatie te versterken of te accentueren. De handen spelen hierbij een grote rol omdat de mimiek daarvan vaak het verbale versterkt. “k wil juist de sculpturale kracht en dus ook de mogelijkheden van klei of keramiek als expressiemiddel in de menselijke figuratie aftasten.” aldus Symkens. Als vaste kunstenaar in galerie NovaBelgica kende hij Tim Roosen, al eerder als kunstenaar. En toen Roosen brood zag in een galerie in Sint-Truiden en Symkens een voorstel deed daarvan deel uit te gaan maken, haakte hij in. Temeer vanwege het weinig aantal galeries die hun stroming vertegenwoordigt in de provincie vond hij enige steun op z’n plaats. De beelden voor deze expositie worden, zoals gebruikelijk, door Symkens zelf geselecteerd. Het aanbod van de tentoonstelling paste nl. precies in zijn planning en zodoende is er ook deze keer weer ruimte om een aantal nieuwe werken, die met elkaar in verband staan, op te stellen. “Want”, benadrukt Symkens, “de klemtoon ligt op de communicatie tussen de sculpturen onderling.” Hoeveel werken het worden is nog niet bekend maar de favoriet, ‘Something is right with me’ staat er in ieder geval. Dat is namelijk ook het werk dat Roosen koos voor op de uitnodiging.